Bootje varen

Sinds jaar en dag ben ik Zonen 09-fan. Dat is algemeen geweten. Nieuwe patronen komen hier onmiddellijk in huis, en worden zo snel mogelijk uitgeprobeerd. Vaak nog niet snel genoeg naar mijn zin, er blijken telkens opnieuw nog steeds maar 24 uren in één dag te zitten.


Het laatste patroon waarmee ik aan de slag ging, was Jack. Jack is de jongste telg van de Zonen 09 familie, en heeft meteen mijn hart veroverd. Ik heb nog plannen, maar die tijd he, die tijd...


Jack zorgde ervoor dat ik aankomende zaterdag mag gaan bootje varen met Sharon, haar team, de jury, de andere winnaars, en de vijf andere personen die die winnaars gaan mee brengen. Ik mag dus iemand mee brengen. Jou misschien???


Ja, je leest het goed, ik heb een plaatsje op de Zonen 09 boot te veil, een bezoekje aan de Stoffenkamer, en een stapje in de wereld 's avonds. Zie je dat wel zitten? (Dat lijkt me een retorische vraag, niet?) Aangezien dat wel een hele mooie prijs is - vind ik zelf - moet je daar wel nog wat voor doen.


Ik ontvang van jou graag een berichtje (per mail, als reactie hier, op Facebook of op Instagram) met daarin:
- hoe je mij (persoonlijk of online) hebt leren kennen en waarom je mij volgt
- waarom je net als ik zo gek bent van Zonen 09
- een foto van of een link naar je mooiste Zonen 09 creatie tot nu toe


Randvoorwaarden om in aanmerking te komen:
- Je moet aankomende zaterdag, 30 september 2017, in Gent aanwezig kunnen zijn van 13u30 tot minstens ongeveer 20u. 
- Je moet mij volgen, laat ook even je volgers-naam na.


Mijn zoon van zes - die ook al wel wat ervaring heeft met Zonen 09 ;-) - en ikzelf bepalen op donderdag wie de winnaar is! Ik kijk uit naar jullie reacties!


Mijn Jack-hack

Ik ben verliefd. Op Jack.


Jack heeft alles wat ik wil. Hij is knap, sportief, elegant, veelzijdig. En dat allemaal in één patroon!


Voor mijn eerste Jack (eerste, ja, want er liggen er al twee andere te wachten) ging ik meteen voor een hack. Ik wilde namelijk een jasje. Ik bestudeerde de kapstroken uitvoerig tijdens de lancering, en concludeerde dat dat moest lukken om daar een rits tussen te zetten.


Ik ging ook meteen bij mijn eerste Jack voor de allermooiste stoffen aller tijden. De buitenkant is een chambray-achtige jeans, vrij licht, super zacht, en heerlijk om te verwerken. Ik zag hem bij De Stoffenkamer voor we naar de launch van Jack gingen bij Zonen 09, maar dacht toen dat het couponnetje niet genoeg zou zijn. Toen ik op de launch de benodigde afmetingen zag, besefte ik dat het prima gelukt zou zijn. Na wat aanmoediging van Sharon en Marleen, durfde ik Helena aan te spreken en zij hield het voor mij opzij!


Ik combineerde met een streelzachte en lekker warme voering, in de vorm van de nieuwste Zonen 09 fish jacquard. Zo mooi, zo zacht, zo heerlijk! In de mouwen gebruikte ik gladde voering, omdat dat voor een jasje wel handig is.


Er kwam, gelukkig maar, wel nog een test-versie aan te pas. Die bewees dat het inderdaad ging lukken, en zorgde dat de laatste aanpassingen in orde kwamen. Op een avondje zat die test-verise in elkaar!


Ik deed iets langer over de finale versie. De paspelzakken en de kap zitten daar voor iets tussen. Paspelzakken met klep, ze zijn echt geweldig mooi, maar ook een heel werkje. En toch ben ik blij dat ik ze maakte. Ze zijn zo mooi! Ze maken deze Jack helemaal perfect!


Voor de mouwen, kraag en kap ging ik spieken bij grote broer Lars. Ik zette een paspel in de mouwen, en werkte af met een mouwklep uit de Lars parka. Ik zette ook een boordje tussen buiten- en binnenmouw, om het jas-gevoel compleet te maken.


De kraag, daar heb ik me het langste mijn hoofd over gebroken. Ik moest namelijk de volgorde van werken uit de Jack handleiding aanpassen, en combineren met die van Lars. In de allerlaatste stap ging het nog bijna mis, omdat ik het even niet "zag". Gelukkig "zag" ik Sharon wel op de opening van de nieuwe Stoffenkamer, en kon ik live hulp vragen, test versie in de hand ;-).


Ik voorzag 5 kam snaps op de kraag, om een Lars kap te kunnen aanzetten. Een jas moet namelijk een kap hebben, aldus de echtgenoot. En een Lars kap kwam er! 


Ik vind die zo mooi van vorm, door het tussenstuk, dat het vrij snel vast stond dat het deze kap ging zijn. Ik nam een risico door hem niet eerst te maken (kijk maar wat er met deze Lars gebeurde, nog steeds kap-loos...), maar werkte braafjes het hele stuk in één keer af.


En ik ben zot content! Zie hier wat technische details: de rits, de kraag, de mouwkleppen, de paspelzakken, de kleppen, de magneetsluitingen, ... Klopt helemaal, toch?

   



Dit is door de warme voering een prima najaars-jasje, de jongste zoon kan ik stijl naar school!


Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-

Patroon // Jack // Zonen 09 // maat 116
Buitenstof // chambray (coupon) // De Stoffenkamer


Vive le Theo


Vorig jaar in juni postte ik een overzicht van 'het jaar van TNOC'. TNOC bestond toen vijf jaar. (En nu dus zes jaar, maar daar heb ik niet zoveel ruchtbaarheid aan gegeven). Als cadeautje voor mijn vijf-jarig bestaan en om de vele Zonen 09 maaksels die daarmee gepaard gingen, stuurde Sharon me een papieren versie van de Theo voor tieners op. Ik was in de wolken! Theo is zo'n geweldig patroon! En inderdaad, dit jaar heb ik voor de oudste zoon al een 140 nodig. Je had dat goed ingeschat, Sharon!


Ook de stof is gekregen goed. Ons naaiweekend in februari werd stevig gesponsord door onder andere Kersenpitje. Ik koos deze mooie stof uit de stapel, en wist vrijwel meteen dat het een hemdje ging worden.


En toch liet ik het bijna de mist in gaan, drie flaters onderging dit mooie hemd! Toen ik het beleg aan het voorpand wilde zetten, merkte ik dat er iets niet klopte... De rondingen aan de hals kwamen niet overeen. Ik keek mijn uitgeknipt patroon na, en merkte dat ik aan middenvoor aan het voorpand de naadwaarde vergat over te tekenen op de stof... Ik had me zo gefocust op het laten doorlopen van de print, dat ik alle rest vergeten ben...


Ik besloot om aan het onderliggende voorpand het beleg een centimeter naar buiten te laten komen, om zo een biesje te hebben aan het knopenpad. Zowiezo vind ik dat heel mooi, dus al bij al een elegante oplossing voor de eerste flater.


Voor het beleg, de onderstaander en de binnenpas gebruikte ik een contrasterende stof. Die stof is tricot, dus dat maakte de hoekjes wel wat dikker, maar de binnenkant ook zachter. Mijn man vond dat die stoffen niet echt bij mekaar pasten, en ik ben blij dat ik dat genegeerd heb!



De achterpas knipte ik in biais, tesamen met de tricot binnenpas zorgt dat voor extra bewegingsruimte aan de schouders.



Ik dacht dan ook nog eens dat ik een top idee had, en naaide alle maden (zijnaden, mouwnaden en mouwinzetten) met een Engelse naad, en stikte alles door met de tweelingnaald. Enter flater nummer twee. Ik vergat dat je daarbij heel wat extra naadwaarde verliest. Bij de eerste pasbeurt was het hemd dus grandioos te klein...


Ik tornde het hele spel terug los - tweelingstiksels en dubbele naden, twee uur ben ik daarmee bezig geweest! - en begon opnieuw. Ik biesde alle naden af met naadband - die naden hadden wel wat te verduren gehad van al dat getorn - en stikte zo smal mogelijk aan elkaar. Daarna stikte ik terug met de tweelingnaald door, omdat ik dat nu eenmaal mooi vind. Opgelost.


De mouwboordjes werkte ik af met boordstof, daarvan was ik overtuigd na de prachtige Theo van fratsels gezien te hebben.



Als laatste: kam snaps. Grijs, wit, of geel? Ik ging voor geel en vind het prima (al zeg ik het zelf). De eerste die ik erin duwde, zette ik er al omgekeerd in... Grmbl! Flater nummer drie was een feit. Terug eruit halen - met heel veel moeite - , klein gaatje tot gevolg, maar het zit gelukkig verstopt onder de nieuwe kam snap.



En kijk: het past! 



Nu is de zoon helemaal klaar voor de eerste schooldag!


Stof // Vive le Vélo // Kersenpitje
Kam snaps // Kleur per meter


Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-

1 september!


Wie al een keer met mij aan de naaitafel heeft gezeten, weet dat er een aantal termen in een handleiding zijn die niet zo goed bij mij passen. Dat zijn: traag, precies en biais. Nu wil het toeval dat deze drie woorden veelvuldig voorkomen in het Mix 'n Match patroon van Mind The Whale. En toch ging ik ervoor!


Grote broer gaat op 1 september al naar het eerste leerjaar, dus hij heeft een boekentas nodig. Ik won dit patroon ondertussen een hele tijd geleden bij Mind The Whale en K-bas, en schreef toen dat ik geen excuus had om te laat te zijn. En toch wachtte ik tot de grote vakantie om me eraan te zetten.


Grote broer koos zelf mee de stofjes, ik wilde natuurlijk dat hij het mooi vond. Ik stuurde wel een beetje, if you know what I mean ;-).


Zijn voorkeur voor de basiskleur ging naar kaki groen, mijn voorkeur was de donkere jeans stof. We maakten een compromis, met groen op de rug. Ik wilde achteraan zowiezo iets anders dan donkere jeans, omdat ik bang ben dat het anders vlekken zou kunnen geven bij het dragen van lichtere kleding. 


De accolade was eigenlijk van de eerste keer perfect gelukt, tot ik na het zien van deze mooie versie van studio_juliette besliste om nog extra Stylevil te gebruiken, en het boektje terug moest los tornen. Vier keer (4x!) deed ik dat opnieuw, toen was het gelukkig wel goed.


Ik deed erg mijn best om traag, precies en recht te stikken. Meestal lukte dat wel, zodanig zelfs dat ik best een paar detailfoto's wil delen! Het handvat stikte ik door met okergeel, en ik stopte er wat fleece bij in voor extra zachtheid.


Dit is volgens de zoon 'het zakje om zijn Pokémon kaarten in te stoppen'. Die rage is dus niet over gewaaid tijdens de zomer...


Op alle detail plaatsen (aan de flapjes bij de sluiting, aan de tassenband, en aan de hoekjes achteraan) zorgde ik voor een okerkleurig origami vogeltje.


De tassenband aan de rugriemen vouwde ik niet dubbel, maar ik maakte een hoesje om het uiteinde in te stoppen. 


Ik zorgde voor een instant fluo effect, door in de klep en aan de rugriemen reflecterend biais te stikken dat ik dubbelvouwde. Als bewijs, een foto met flits in het schemerdonker. Het werkt!


De okergele biais vind ik zelf erg mooi, ik hoop alleen dat ik me dat niet ga beklagen, als in: ik hoop dat die niet binnen de kortste keren zwart ziet.


Binnenin voegde ik nog een extraatje toe waar ik serieus op gevloekt heb. Na het bevestigen van de sluitingen onderaan, besefte ik dat de binnenkant daarvan wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn bij kleine graaiende handen. 


Dus besloot ik om er vierkantjes over te plaatsen, zodat zijn vingers er niet kunnen blijven achter steken. Op dat moment stond de voorkant natuurlijk al helemaal in mekaar, dus stikken was hier geen optie. Ze werden helemaal met de hand vast gezet, door de dikke laag Decovil heen, zonder de buitenstof te raken. Een heel werk, maar wel blij dat ik het deed.


De biais stikken was voor mij (zie de inleiding) een echte beproeving. Ik gebruikte veel (en dan bedoel ik véél) wonderclips om alles op zijn plaats te houden.


De bodem van de tas beschermde ik met een laagje skai, en met vier tassenpootjes. Waar zouden we toch zijn zonder K-bas :-)


De zoon is er echt supertrots op, dus ik ook!


Fournituren // K-bas


Voor wie er ook zin in heeft gekregen, nog deze aanmoediging: Mind The Whale houdt een competitie! Alle Mix 'n Match-en mogen meedoen, alle info op haar website. 

En voor heel veel mooie voorbeelden verwijs ik graag naar Instagram en de #mixnmatchsummerchallenge.

Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-