Billie overload part I


De zomer komt eraan, en eindelijk sluipt dat gevoel ook in mijn naaimachine. Ik begin er elk jaar opnieuw te laat aan, zomer-naaien moet klaar zijn als de zomer begint. Soit. Niet zo, dus.


In een verwoede poging om de zomer toch nog voor te blijven, dook ik in mijn stoffenkast. Op eentje na zijn al deze Billies gemaakt met wat er nog in de kast lag (pluim voor mezelf). Ik maakte raglan mouwen, gewone mouwen, met paspel, met opdruk, met zakje ... voor elk wat wils!


De cameo kwam dus ook nog eens uit de kast, en omdat ik wel blij ben met het resultaat, hier nog even een close-up:


Ik heb me geamuseerd, en gerealiseerd dat een 'simpel' t-shirtje naaien langer duurde dan ik dacht, vooral dan de afwerking. 


In elkaar zetten is twee keer niks, omzomen duurt al wat langer, en de boordjes goed krijgen spant de kroon.


Voor het omzomen blijf ik steevast - in tegenstelling tot een groot deel van naaiend en bloggend Vlaanderen - vasthouden aan de tweelingnaald. Ik vind dat mooi, en heb nog nooit een geknapte draad gehad. Al zijn die siersteken op mijn machine ook wel leuk (en gigantisch onder-gebruikt) dus wie weet.

   

Bij het boordje voorzag ik ook elke keer een neklintje en (behalve bij eentje omdat ik het vergat) een label, op vraag van de zoon. Zowel hij als de papa zien namelijk anders niet welke kant de voorkant is. Zucht. Maar bij deze dus opgelost! Het mooi doorstikken van het lintje vind ik nog het moeilijkste deel, maar uiteindelijk tevreden.


De shirts zullen voor verschillende gelegenheden uit de kast komen, en zoveel mogelijk!


Om te wandelen deze zomer in de bergen ...


Volledig party proof als je 't mij vraagt (met een Cisse van vorige zomer die nog past)...


Voor de laatste schooldagen (met rechts een nooit eerder geblogde Cisse, met ondertussen reeds opgelapte knieën)...


Om te ravotten ...


Camouflage gewijs ...


Kleine broer zei bij elk afgewerkt stuk: Ik wil ook een truitje van mama! Ze zijn alvast geknipt :-)


Patroon // Billie // Zonen 09 // maat 140
Stof bladeren // Den Depot van Het Machien
Stof monsters // Den Depot van Het Machien
Stof ruitjes // Julija's shop
Stof munt // Off Beetle munt // Zonen 09

Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-

Een gouden randje


Ik werd voor de eerste keer meter! Ik wist al van tevoren dat het een meisje zou worden, dus zocht ik stofjes in de rozere sferen om een welkom-in-onze-familie-kadootje te maken. Ik weet dat de mama van mijn superschattige metekindje en ikzelf een andere smaak hebben op gebied van kleuren en kleren, dus probeerde ik me zo goed mogelijk in haar te verplaatsen.


Ik kwam uit bij dit zachtroze katoentje met gouden bolletjes, bling maar delicaat. Voor de voering gebruikte ik een effen roze tricootje op aanraden van Sophie van Het Machien, en dat was een goeie keuze. Het past er perfect bij en lekker zacht.


Het gaat voor alle duidelijkheid om een slaapzakje. Ik gebruikte nog eens de slaapzak uit Zo geknipt 2, maar ging dit keer voor de kleinste maat. Deze schat is een zomerbaby, dus luchtige slaapzakjes zijn dan ideaal.


Ik voorzag een extra beetje bling met een gouden paspel tussen de voorpanden, en gouden kamsnaps.


Voor het eerst sinds heel lang naaide ik een keergat dicht met de hand. Ik vind dat een vreselijk werkje, maar voor mijn metekindje moet het perfect zijn!


Toen het af was vond ik het wel héél klein (hier prachtig gemodelleerd door een pop), dus ik hoop dat het gebruikt zal kunnen worden. In extremis kan het altijd dienen als poppenslaapzakje.


Welterusten, kleine schat!


Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-

Stof // Rico design // Den depot
Patroon // Zachte nacht // Zo geknipt 2

#mijnfavorietepatronentag

Ik kreeg een stokje van Sewing à la carte. Een stokje over mijn favoriete patronen. Over sommige dingen moest ik lang nadenken, over anderen helemaal niet. Here it goes!

Wat is je voorkeur: kant-en-klaar gekochte papieren patronen, patroonbladen uit een tijdschrift of PDF?

Ik ben absoluut voorstander van kant-en-klaar gekochte papieren patronen. In het begin gebruikte ik meestal PDF, omdat dat ietsje goedkoper is in aanschaf, maar als je het printen en plakken erbij telt, valt dat in het niets tegenover de mooie kwaliteit van papieren patronen. Meestal is dat dan ook nog mooi verpakt, en dus mooi om naar te kijken ook!
Tijdschriften koop ik ook, maar dat vind ik een heel gedoe, ten eerste om de lijnen goed te kunnen zien, ten tweede omdat ze er steeds in slagen om twee delen van één patroonstuk op aparte radarbladen te zetten!


Mijn favoriete patronenlabel...

Dit was eentje waar ik niet lang moest over nadenken. Als je de labels in de rechtse kolommen hier bekijkt, zal het ook snel duidelijk worden. Mijn favoriet is Zonen 09! Ik heb bijna alle patronen in huis, en met een oudste zoon die groeit terwijl je ernaar kijkt, zullen de tiener patronen hier binnenkort goed van pas komen.



Een zelfgetekend patroon, misschien?

Ik heb nog nooit zelf een patroon getekend, ik durf wel één en ander aanpassen, zoals colorblocking vlakken maken, zakken toevoegen, kappen toevoegen, patronen mixen ... Ik heb geen verstand van patroontekenen, dus dat laat ik aan anderen over!

  
  
Hoe sta je tegenover gratis PDF patronen?

Er zijn niet veel gratis naaipatronen die ik herbruik, tenzij het over pennenzakken of ritstasjes gaat. Ik heb er wel eentje in mijn folders zitten die ik dolgraag nog eens wil proberen, en dat is de Mona vest van Wear Lemonade. Marleen maakte een prachtige versie, en die steekt mijn ogen uit :-)

Bewaren van patronen, een opgave?

Patronen waarvan ik zeker weet dat ik ze meer dan één keer in dezelfde maat ga gebruiken (aka zo goed als alles van Zonen 09) teken ik over op karton, en bewaar ik in grote papieren zakken aan hangers. De patronen zelf zitten netjes in een kast op mijn (bijna afgewerkte) naaikamer (waarover hopelijk snel meer!).


Aanpassingen aan patronen...

...zijn voor mezelf de meest normale zaak van de wereld. Ik ben 1m82 groot, en de meeste patronen zijn getekend voor 1m68. Er gat dus standaard minstens 10 cm extra lengte in, en soms wel wat meer. Ook de mouwen moeten steevast verlengd worden.


Ik geef met veel plezier het stokje door aan Marloes van Joy Fits. Veel plezier met haar favoriete patronen!

Een reactie is altijd fijn.

-TNOC-


Origami



Tijdens ons naaiweekend nam ik moeilijkere en makkelijkere projecten mee. Deze Aster uit La Maison Victor valt in de laatste categorie, net als de bergen Billies, die ik als afwisseling maakte van het zware denkwerk bij Rozy en vooral Lars


Dit is mijn laatste afgewerkt stuk van dat weekend, waar ik met heimwee op terugkijk!


Ik was met deze Aster niet aan mijn proefstuk toe. Ik maakte er eerder al twee. Alledrie de exemplaren worden enorm veel gedragen. Ze zitten gewoonweg zalig.


De stof haalde ik bij Madeline de stoffenmadam. Ik wilde de roze variant, maar die was uitverkocht, dus kwam ik met de witte naar huis. Daar ben ik nu erg blij mee, want ik vind het leuk zo.


Net als bij de vorige exemplaren, verlengde ik de mouwen. De halsboorden versmalde ik zowel voor- als achteraan twee centimeter. Zo vallen ze perfect in boordstof.


Het in elkaar zetten van de trui ging enorm vlot. Van heel deze blogpost denk ik dat de meeste tijd ging naar het plooien van de origami kraanvogels.


Ik heb in ieder geval een topexemplaar bij in mijn kleerkast, al is die daar niet veel te vinden, eerder rond mijn lijf of in de was.


Edit: excuses voor de vreselijke selfie-foto's, ze werden genomen met de zelfontspanner bij tegenlicht!


Patroon // Aster // La Maison Victor
Stof // Design by Poppy // Madeline de stoffenmadam


Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-


Lego Lars


De korte uitleg: Ik maakte een Lars parka. Die was te klein. Ik maakte hem groter. Nu past hij :-)


De lange uitleg: hou je vast.
Ik wilde een Lars parka maken voor de oudste zoon. Veel stoffen passeerden de revue, tot ik besefte dat ik een trench coat stof in mijn kast had liggen, ooit voor bijna geen geld gekocht bij Mondepot. Beslist!


De zoon kwam zich moeien, en wilde heel graag de lego blokjes aan de binnenkant van zijn jas. Ik ben niet vies van een beetje eclectische kleurkeuzes, dus ik ging erin mee. Ik ging zelfs nog een stapje verder, want ik besloot om zoveel mogelijk af te werken met oranje: rits, kam snaps, garen, paspel, mouwboorden. Ik vond niet alles in precies hetzelfde oranje, en dat stoort me wel, maar ik hoop dat dat niemand anders opvalt :-).


Het patroon werd erbij gehaald en ik brak mijn hoofd over welke opties er zouden komen. Ik klopte af op mouw- en schouderkleppen, symmetrische voorpanden, een borstzakje en de W-rug. Alles werd getekend en geknipt, alleen al goed voor zo'n drie uur werk, ruw geschat.


De assemblage begon op naaiweekend. Toeval wil dat ook Miet en Marleen een Lars (al dan niet parka) gingen maken, dus hulplijnen bij de hand: check! Omdat ik weet dat Lars veel werk is en omdat ik weet dat ik na veel werk veel goesting heb in iets nieuws, besloot ik te beginnen met de kap. Buiten het feit dat ik de onder- en bovenstukjes van het beleg er eerst omgekeerd inzette, ging dat relatief vlot. Ik doorstikte alle naden met oranje garen voor wat extra cachet.


Lars is veel werk, maar een Lars parka is nog veel meer werk! Ik had er zeker een halve dag op zitten toen de klepjes, de paspelzakken en het borstzakje klaar waren. Alhoewel ze niet perfect zijn, ben ik super contant van de paspelzakken! Ik riskeerde het om ook die te doorstikken met oranje garen, en ik ben blij dat ik dat deed. Ook het borstzakje werd met oranje afgestikt, net als de kleppen.


Ik plaatste de mouwkleppen onder de paspel, in plaats van erboven, zodat de paspel zou doorlopen.


Toen was het tijd om de W-rug af te werken, en het klopte niet helemaal... Ik had mijn beleg een beetje te lang getekend, en het W beleg op de averechtse kant getekend... Ik had niet genoeg stof om dat opnieuw te doen. De moed zakte me wat in de schoenen, en ik besloot om de rest thuis te doen, en dat weekend af te sluiten met twee bergensweaters en een (nog niet geblogde) Aster.


Eenmaal thuis leek het me wel een goed idee om al eens tussentijds te passen. En of dat een goed idee was! De Lars kon niet toe... Ik was zo verdrietig! Tot de zoon zei "maak hem dan gewoon een beetje groter!". Ik: Ik kan niet groter maken, alleen kleiner...". Hij: "Je kan daar toch gewoon een stukje tussen zetten? Toe, mama, ik vind hem zo mooi!". Waarom ook niet? Mijn molentje draaide, ik mat, tekende een spie voor de zijkant en één voor de mouw, zocht me suf naar een geschikte stof om te stranden bij een restje van de gordijnen van onze slaapkamer, en knipte. Ik tornde de zijnaden open en een stuk van de mouwen, en zette de stukken ertussen. Hoezee, zo ging het lukken! Misschien niet volgens de regels van de kunst, maar het levert ons wel een goed passende jas op.


Ook het W beleg werd uit deze stof geknipt, en de rest van Lars werd in elkaar gezet. Ik heb heel erg gefrustreerd achter mijn machien gezeten toen ik de sluitpanden moest doorstikken, want ik vond maar geen naaivoetje dat over die kam snaps wou gaan! Uiteindelijk is het gelukt, en het is vrij recht ;-). Het W beleg moest uiteindelijk het onderspit delven. Zelfs met ge-overlockte naden en versteviging overal, rafelde de extra stof 'gelijk zot' en scheurde de W meteen door. Jammer, maar recht is ook mooi!


Nog eventjes een stress momentje toen ik de kam snaps van de kap moest bevestigen. Ik volgde het advies van Miet en zette de kap langs buiten. Nu kan de jas volledig toe zonder dat de kap in de weg zit, en ik vind ze mooi vallen zo. Uiteindelijk hebben we een jas waar zowel de zoon als ikzelf heel erg blij mee zijn! Zowel met als zonder kap ziet hij er goed uit, al zeg ik het zelf. Gelukkig volgde ik zijn kinderlijke logica, en maakte ik de jas "gewoon" een beetje groter.


Een reactie is altijd fijn!

-TNOC-

Patroon // Zonen 09 // Lars // parka add-on // de kap van Lars // maat 134
Buitenstof // Trench kaki // Mondepot
Binnenstof // Mini brixx // Stoff und Liebe