The Needle Of Choice

Een blik op de kleerkast van de jongste zoon leerde me dat hij eigenlijk niet genoeg t-shirtjes had om de zomer door te komen. Ik besloot ze zelf te maken. Billie werd opgediept, maten opgenomen, ik besloot maat 122 te maken.

Je weet dat je het goed hebt gedaan als je zoon van 8 zelf vraagt of hij alsjeblieft die nieuwe t-shirt mag aandoen die je voor hem hebt genaaid. Dan ga je een beetje meer glunderen, toch?

Ik hou van mooi weer, laat dat duidelijk zijn, maar niet van de tropische toestanden van de afgelopen dagen. Een heerlijk zachte zomerdag zoals vandaag, wanneer de Odette-jes uit de kast kunnen komen, vind ik perfect.

Teveel Odettes in mijn kast, dat is voor mij onmogelijk. Dit patroon staat me goed (al zeg ik het zelf!) en staat in een wip in mekaar. Het blijft voor mij het perfecte t-shirt patroon, casual genoeg voor thuis, deftig genoeg om te gaan werken of om op stap te gaan. Deze maakte ik uit een couponnetje van bij Huis van Katoen , dus da's ook nog eens super budget-vriendelijk! De boordjes aan de mouwen zette ik vast op vier plaatsen met een trenssteek, want de stof blijft niet uit zichzelf staan bij enkel strijken. De halsboord stikte ik door, en daarmee zette ik ineens mijn labeltje vast, waar ik tegenwoordig wel aan denk voordat het te laat is! Ik draag ze graag ingestopt, maar los kan dus ook! Een echte kastenvuller, ondertussen heb ik er zes! Een reactie is altijd fijn! -TNOC- Patroon // Odette // La Maison Victor // maat 40 Stof // Huis van Katoen

Ik wilde al een hele tijd een aantal grote stuks maken voor mezelf, namelijk een Ginger jeans en een Jack jasje. Afgelopen naai-weekend maakte ik ze allebei, en nog een Odette erbij!

Ieder jaar weten wij ruim op voorhand wanneer de schoolfotograaf zal komen. Ieder jaar opnieuw neem ik me voor om tijdig aan de outfits te beginnen. Ieder jaar opnieuw faal ik daarin.

... een stapeltje nieuwe Billies!

Vandaag stel ik jullie voor aan één van de meest gedragen stuks uit mijn kleerkast van dit moment. Het is nochtans iets simpels, het is deze Odette!

Eigenlijk stond dit shirt een beetje verder achteraan in mijn naaiplanning, maar hij werd verplaatst om mijn doelstelling voor #projectsewit te halen: een t-shirt in januari!

Een tijdje geleden zag ik op Facebook een oproep van Liesbeth van ilikedressme . Ze zocht testers voor haar nieuwste patroontjes. Ik was meteen gecharmeerd door deze retro stijl jumper met kraagje, en schreef me in. Niet veel later belandde het patroon in mijn digitale brievenbus en kon ik aan de slag. Ik koos meteen een aantal stofjes uit, en liet mijn mama mee beslissen. Zij ging voor deze, eentje van bij Georgette van een hele tijd terug. De perfecte boordstof had ik ook nog in mijn kast liggen. het is een super snel projectje, zelfs met de kraag. Op een avondje is het helemaal af, patroon tekenen en knippen inclusief! Ik maakte hem de dag voor het verjaardagsfeestje van de jongste zoon, en droeg het toen meteen de hele dag. Het zit super comfortabel, en het is eigenlijk een gewoon shirt, maar toch net anders. Ik ben helemaal blij! Het patroontje is vanaf nu te koop en je kan het hier vinden. Geniet ervan! -TNOC- Een reactie is...

De Billies voor grote broer toonde ik jullie reeds in mei, nu volgen ook die van kleine broer. Ik knipte en naaide (weer) ineens vijf Billies. Zo'n tof gevoel, ineens vijf afgewerkte stuks! Hoewel, ineens is een beetje teveel gezegd, omdat ik een paar speciallekes probeerde. De bedoeling was om alle vijf de Billies te maken van stofjes die nog in mijn kast lagen. Dat lukte, op één na. Toen ik bij Het Machien was kon ik deze leeuwtjes niet laten liggen. Het is ook de lieveling van kleine broer geworden, dus gelukkig nam ik het mee. Er moest en zou persé ook nog eentje uit de mooie  Zonen 09  stof komen. Daarvoor was een beetje kunst-en-vliegwerk nodig, maar het werkte.  Het "whoewhoewhoe" indianen shirt (zoals het steevast wordt genoemd) is wel volledig uit restjes gemaakt. het allerlaatste restje indianen van de doop-outfit gingen hierin. Ik blijf het een vrolijk stofje vinden. Een laatste restje I got stripes, waaruit ik eerder een prachti...

De zomer komt eraan, en eindelijk sluipt dat gevoel ook in mijn naaimachine. Ik begin er elk jaar opnieuw te laat aan, zomer-naaien moet klaar zijn als de zomer begint. Soit. Niet zo, dus. In een verwoede poging om de zomer toch nog voor te blijven, dook ik in mijn stoffenkast. Op eentje na zijn al deze Billies gemaakt met wat er nog in de kast lag (pluim voor mezelf). Ik maakte raglan mouwen, gewone mouwen, met paspel, met opdruk, met zakje ... voor elk wat wils! De cameo kwam dus ook nog eens uit de kast, en omdat ik wel blij ben met het resultaat, hier nog even een close-up: Ik heb me geamuseerd, en gerealiseerd dat een 'simpel' t-shirtje naaien langer duurde dan ik dacht, vooral dan de afwerking.  In elkaar zetten is twee keer niks, omzomen duurt al wat langer, en de boordjes goed krijgen spant de kroon. Voor het omzomen blijf ik steevast - in tegenstelling tot een groot deel van naaiend en bloggend Vlaanderen - vasthouden aan de...

Het vriest 's nachts. Overdag moet je een muts dragen buiten. Zonder jas naar de brievenbus lopen gaat niet. Ik kan niet zeggen dat ik vrolijk word van eerder vernoemde feiten, geef mij maar de zomer! (Tenzij het gaat om een witte Kerst, als ik lekker van achter het raam kan kijken, dat wel!)  Ik trakteer mezelf en jullie dus graag op een throwback naar de zomer. Toen maakte ik deze Theo polo voor de oudste zoon. Ik vind hem zelf zo mooi, en de zoon staat er geweldig goed mee. Zelfs nu wordt hij gedragen, met een vestje erover, in de klas is het toch lekker warm. Dit is het eerste kledingstuk ooit waarbij ik gedriegd heb, maar het resultaat laat dat zien. Een perfect doorstikte staander, ik ben er zowaar fier op :-) Afgewerkt met zwart, ik vind donkere kleuren mooi, zelfs voor jonge kinderen. Niet iedereen deelt die mening, maar dat kan ik niet aan mijn hart laten komen. Het I got stripes stofje won ik in maart bij Lily en Woody en mocht ik uitkiez...